" หาบที่แบกไว้บนบ่า มันไม่หนักเท่าภาระที่ต้องแบกไว้ในใจหรอกลูกเอ๋ย "

" หาบที่แบกไว้บนบ่า มันไม่หนักเท่าภาระที่ต้องแบกไว้ในใจหรอกลูกเอ๋ย "

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2394591230619656&id=24111538...

 “น้ำใจของคุณยายคลอน ผู้ยิ่งใหญ่”

เมื่อเดือนที่เเล้วหลังจากประชุมพรรคเสร็จ หน่อยและน้องๆได้ชวนกันเดินไปซื้อชานมไข่มุกที่ตึกสิงห์ ซึ่งไม่ไกลจากพรรค ขากลับหน่อยเจอคุณยายคลอน กำลังหาบขนมขาย ยายแต่งกายสะดุดตาด้วยผ้าถุง เสื้อคอกระเช้า มีเสื้อสีน้ำเงินสวมคลุมแบบที่ชาวนาใส่กัน และสวมงอบ 

หน่อยเรียกคุณยายไว้ เพื่ออุดหนุนขนมในหาบ ที่เต็มไปด้วยขนมหลายอย่างทั้งข้าวแต๋น ทองม้วน และโรตีกรอบ ของชอบ

หน่อยถามยายว่ามาจากไหน 

ยายตอบว่าเป็นคนสุรินทร์ แต่หนีแล้งเข้ามากรุงเทพฯ เพื่อตระเวนหาบขนมขาย ยายเล่าว่า “ปีนี้ทำนาไม่ได้เลย จึงต้องดิ้นรนเข้ามาหาบขนมขายในกรุงเทพฯ” หน่อยฟังแล้วก็สะท้อนใจ

ถามยายว่าอายุเท่าไหร่แล้ว เหนื่อยไหมและอยู่ยังไงในกรุงเทพ?

คุณยายคลอนบอกว่าอายุ 75 ปีแล้ว หนีแล้งมากรุงเทพเพื่อมาหาเงินเลี้ยงหลาน มาเช่าบ้านเขาอยู่ 

วันนั้นหน่อยได้ให้กำลังใจยายคลอน และอุดหนุนขนมมาให้น้องๆที่พรรคทานกันแบบอิ่มอร่อย 

วันก่อนหน่อยเข้ามาทำงานที่พรรค พบยายคลอนกับหาบคู่ใจ ที่หน้าตึกพรรค ยายคลอนมานั่งรอหน่อย และทราบจากเจ้าหน้าที่พรรคว่าคุณยายเคยมาถามหาหน่อยอยู่หลายครั้งแล้ว แต่คลาดกัน 

ต้องขอโทษคุณยายด้วยนะคะ ที่ช่วงที่ผ่านมาหน่อยลงพื้นที่ตลอด ก่อนหน้านี้ก็ไปดูชาวบ้านที่ประสบกับภัยแล้ง ตอนนี้ก็ไปตระเวนช่วยชาวบ้านที่ถูกน้ำท่วม 

แต่วันนี้ดีใจมากๆค่ะ ที่เราได้พบกันอีกครั้ง

คุณยายคลอน มาดักรอหน่อยเพื่อนำ 

ผ้าไหมผืนงาม จากสุรินทร์มาฝาก

บอกหน่อยว่า ”ให้ตัดเสื้อใส่นะ”

คุณยายบอกอีกว่า “ขอมอบให้เป็นของขวัญแทนคำขอบคุณที่ไม่ลืมคนอีสาน เพราะเห็นตามหน้าหนังสือพิมพ์​ที่ไปลงพื้นที่ช่วยน้ำท่วม และขอเป็นกำลังใจให้หน่อย และทีมเพื่อไทย ได้ทำงานช่วยเหลือชาวบ้านอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อยต่อไป”

หน่อยเลยขอถือโอกาส ลองยกหาบของคุณยายดูว่าหนักแค่ไหน ปรากฏว่ายกไม่ขึ้นค่ะ หนักมาก!

แต่ยายคลอน ซึ่งมีอายุถึง 75 ปีแล้ว ต้องหาบของอันหนักอึ้งนี้ไว้บนบ่า ออกเดินทั้งวันบนทางเท้าร้อนๆของถนนเพชรบุรี เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ

หน่อยถามคุณยายอีกว่า วันนี้เดินขายของมาไกลแค่ไหนแล้ว ? 

คุณยายบอกหน่อยว่า “โหว...นับไม่ถ้วนคุณหญิง ต้องสู้แบบนี้ทุกวัน" 

ก่อนจากกัน คุณยายคลอนบอกหน่อยว่า “หาบที่แบกไว้บนบ่า มันไม่หนักเท่าภาระที่ต้องแบกไว้ในใจหรอกลูกเอ๋ย”

ฟังแล้ว หน่อยต้องขอคารวะในความเป็นหญิงนักสู้ของคุณยายคลอน ที่ไม่ยอมแพ้ต่อความยากจน และความยากลำบากใดๆ แม้วัยจะล่วงเข้า 75 ปีแล้ว

หน่อยขอเป็นกำลังใจให้ คุณยายคลอน “ยอดนักสู้”

และขอกราบขอบพระคุณน้ำใจที่ยิ่งใหญ่ของคุณยาย ที่มอบให้กับหน่อย

หน่อยจะเอาผ้าไหมที่ยายให้ไปตัด

และจะใส่ไปอวดยายนะคะ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    1

4 ความคิดเห็น

 
Boulevard of Hopes

สมัยคุณทักษิณ เป็นนายก

ชาวอีสานเขาก็ทำมาหากินแบบนี้ แต่ไม่ต้อง

ดิ้นรนมาขายที่ กทม ค้าขายอยู่แถวบ้านก็เลี้ยงตัวเองได้แล้ว

ผมเคยเจอคนอีสาน นำสินค้า โอท็อบ มาขาย ที่ กทม

ขายก็ขายยาก ลงทุนมาก 

สินค้า โอท็อบ สวยๆ สมัยคุณทักษิณก็ขายแถวๆ บ้านได้ราคาดี 

คำถามที่เขาถาม ผมคือ เมื่อไรคุณทักษิณ จะได้กลับมา 

ผมได้แต่ตอบว่า ผมก็ม่รู้ ครับ 

เกือบ 20 ปี แล้ว คำถามนั้นยังก้องในหู ผมเลย 

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    1
 
willy

คำพูดของยาย ความหมายมันกินใจ 

มันกลั่นมาจากหยาดเหงื่อและน้ำตาของคนที่ถูกยกย่องว่าเป็นกระดูกสันหลังของชาติ

จะมีบ้างใหม? ไอ้พวกที่นั่งเสวยสุขบนคราบเหงื่อและน้ำตาของพวกคนเช่นยายจะสำเนียก!

15

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    1
 
3 ส

สู้ครับยาย

จูจุ๊บ

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    1
 
หลวงพี่เตี้ย

สุดยอดครับ   14

07

  • หลงรัก
    0
  • ว้าว!
    0
  • ขำขำ
    0
  • เศร้า
    1